Wednesday, February 19, 2014

हे हिंदु-नृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा - वि. दा. सावरकर


हे हिंदु-नृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा -  वि. दा. सावरकर 

हे हिंदुशक्ति-संभूत-दीप्तितम-तेजा
हे हिंदुतपस्या-पूत ईश्वरी ओजा
हे हिंदुश्री-सौभाग्य-भूतीच्या साजा
हे हिंदु-नृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा

करि हिंदुराष्ट्र हें तूतें, वंदना
करि अंतःकरणज तुज, अभि-नंदना
तव चरणिं भक्तिच्या चर्ची, चंदना
गूढाशा पुरवीं त्या न कथूं शकतों ज्या
हे हिंदु-नृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा

जी शुद्धि हृदाची रामदास शिर डुलवी
जी बुद्धि पांच शाह्यांस शत्रुच्या झुलवी
जी युक्ति कूटनीतींत खलांसी बुडवी
जी शक्ति बलोन्मत्तास पदतलीं तुडवी
ती शुद्ध हेतुची कर्मी, राहुं दे
ती बुद्धि भाबडया जीवां, लाहुं दे
ती शक्ति शोणितामाजीं, वाहुं दे

दे मंत्र पुन्हा तो, दिले समर्थे तुज ज्या
हे हिंदु-नृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा

कवी : वि. दा. सावरकर 
गायक : लता मंगेशकर 
संगीत : ह्रिदयनाथ मंगेशकर 


Friday, February 14, 2014

प्रेम करणं सोपं नसतं - मंगेश पाडगावकर

प्रेम करणं सोपं नसतं...

सर्व करतात, 
म्हणून करायच नसतं..
चित्रपटात बघीतलं, 
म्हणून करायच नसतं...


पुस्तकात वाचलं , 

म्हणून करायच नसतं...
तर कुणाकडून ऐकलं, 
म्हणून करायच नसतं...
कारण प्रेम करणं सोपं नसतं...


शाळा कॉलेजांत 

असच घडतं..
एकमेकांना बघीतलं की
 मन प्रेमात पडतं...
अभ्यासाच्या पुस्तकात मग
 तिचच रुप दिसतं...

जागेपणी ही मग
 प्रेमाचं स्वप्नं पडतं...
ज्या वयात शिकायचं असतं
 त्यावेळी भलतचं घडतं...

करीयरचं सत्यानाश 
तर आयुष्याचं वाटोळं होतं...
साहजिकचं मग 
आईवडीलांच्या ईच्छांवर पाणी पडतं...
कारण प्रेम करणं सोपं नसतं...

हॉटेल सिनेमागृहात 
नेहमी जावं लागतं...
पैशाचं बजेंट 
नेहमी बनवावं लागतं...
फोन कडे नेहमी 
लक्ष ठेवावं लागतं...

मग जागेपणीही 
स्वप्न दिसायला लागतं...
डोक्याला ताप होऊन 
डोक दुखायला लागतं...
आनंद कमी 
दुःख जास्त भोगावं लागतं...
एवढ सगळं करणं खुप कठीण असतं...
कारण प्रेम करणं सोपं नसतं..

- मंगेश पाडगावकर 





Wednesday, January 15, 2014

ती गेली तेव्हा पाऊस रिमझिम - कवी ग्रेस

ती गेली तेव्हा पाऊस रिमझिम - कवी ग्रेस 

ती गेली तेव्हा रिमझिम, पाऊस निनादत होता
मेघांत अडकली किरणे, हा सूर्य सोडवित होता

तशी सांजही आमुच्या दारी, येउन थबकली होती 

शब्दात अर्थ उगवावा, अर्थातून शब्द वगळता

ती आई होती म्हणूनी, घनव्याकूळ मी ही रडलो

त्यावेळी वारा सावध, पाचोळा उडवित होता

अंगणात गमले मजला, संपले बालपण माझे

खिडकीवर धुरकट तेव्हा, कंदील एकटा होता

कवी ग्रेस 
गायक : पं. हृदयनाथ मंगेशकर 
संगीतकार : पं. हृदयनाथ मंगेशकर
चित्रपट : निवडुंग 


Thursday, October 24, 2013

ससा तो ससा की कापूस जसा

ससा तो ससा की कापूस जसा

लहानपणी खुपदा ऎकलेलं हे बालगीत ऐकल की, पुन्हा एकदा लहान व्हावासं वाटत.....  


ससा तो ससा की कापूस जसात्याने कासवाशी पैज लाविली,वेगेवेगे धावू नि डोंगरावर जाऊ
ही शर्यत रे अपुली।
चुरुचुरु बोले तो तुरुतुरु चाले
नि कासवाने अंग हलविले।

ससा जाई पुढे नि झाडामागे दडे
ते कासवाने हळू पाहीयले
वाटेत थांबलेना कोणाशी बोललेना
चालले लुटुलुटु पाही ससा।

हिरवी हिरवी पाने नि पाखरांचे गाणे
हे पाहुनिया ससा हरखला
खाई गार चारा, घे फांदीचा निवारा।
तो हळूहळू तेथे पेंगुळला
मिटले वेडे भोळे, गुंजेचे त्याचे डोळे
झाडच्या सावलीत झोपे ससा।

झाली सांज वेळ तो गेला किती काळ
नि शहारली गवताची पाती
ससा झाला जागा तो उगा करी त्रागा
नि धाव घेई डोंगराच्या माथी
कासवा तेथे पाही ओशाळला मनी होई
"निजला तो संपला" सांगे ससा।

गीत - शांताराम नांदगावकर