Thursday, August 22, 2013

पाऊस कधीचा पडतो - कवी ग्रेस

पाऊस कधीचा पडतो
झाडांची हलती पाने,
हलकेच जाग मज आली
दु:खाच्या मंद सुराने

डोळ्यात उतरले पाणी
पाण्यावर डोळे फिरती,
रक्ताचा उडला पारा
या नितळ उतरणीवरती

पेटून कशी उजळेना
ही शुभ्र फुलांची ज्वाला,
तार्‍यांच्या प्रहरापाशी
पाऊस असा कोसळला

संदिग्ध घरांच्या ओळी
आकाश ढवळतो वारा,
माझ्याच किनार्‍यावरती
लाटांचा आज पहारा
- कवी ग्रेस

कवी ग्रेस उर्फ  माणिक गोडघाटे 
काव्यसंग्रह : संध्याकाळच्या काविता, राजपुत्र आणि डार्लिंग, सांजभयाचे साजणी, 
चंद्रमाधवीचे प्रदेश 
साहित्य अकादमी पुरस्कार २०११ : वाऱ्याचे हलते रान 

Saturday, July 06, 2013

अनामवीरा - कुसुमाग्रज

              आज भारतातील सर्व व्यवस्थावरील जनमानसाचा विश्वास डळमळीत झाला असला तरीसुद्धा एका वर्दीवर अजूनही सर्वांचा मनापासून विश्वास आहे आणि ते म्हणजे "भारतीय सैन्य!" उत्तराखंडमधील महाप्रलय असो किंवा कारगिलचे युद्ध भारतीय सैन्याने सतत प्राण पणाला लावून भारतीयांचे रक्षण केले आहे. कर्तव्यासाठी प्राणाचीही पर्वा न करणाऱ्या याच सैनिकासाठी कुसुमाग्रजांची हि कविता  

अनामवीरा, इथे जाहला तुझा जीवनांन्त 
स्तंभ तिथे ना कुणी बांधला, पेटली ना वात 

धगधगत्या समराच्या ज्वाला या देशासाठी  
जळावयास्तव संसारातून उठोनिया जाशी 

मूकपणाने तमी लोपती संध्येच्या रेषा 
मरणामध्ये विलीन होसी, ना भय ना आशा 

जनभक्तीचे तुझ्यावरी नच उधाणले भाव 
रियासतीवर नसे नोंदले कुणी तुझे नाव  

जरी न गातील भाट  डफावर तुझे यशोगान 
सफल जाहले तुझेच हे रे तुझे बलिदान 

काळोखातुनी विजयाचा हे पहाटचा तारा 
 प्रणाम माझा पहिला तुजला मृत्युन्जय वीरा 

कुसुमाग्रज 

Friday, June 07, 2013

परवा भेटला बाप्पा, जरा वैतागलेला वाटला

परवा भेटला बाप्पा, जरा वैतागलेला वाटला

परवा भेटला बाप्पा, जरा वैतागलेला वाटला
"दोन क्षण दम खातो", म्हणून माझ्या घरी टेकला
"उंदीर कुठे पार्क करू? लॉट नाही सापडला"
मी म्हटले "सोडून दे, आराम करू दे त्याला"

"तू पण ना देवा, कुठल्या जगात राहतोस?
मर्सिडीजच्या जमान्यात सुद्धा उंदरावरून फिरतोस?"
"मर्सिडीज नाही, निदान nano तरी घेऊन टाक,
तमाम देव मंडळींमध्ये थोडा भाव खाऊन टाक"

"इतक्या मागण्या पुरवताना जीव माझा जातो
भक्तांना खुश करेपर्यंत खूप खूप दमतो"
"काय करू आता माझ्याने manage होत नाही
पूर्वीसारखी थोडक्यात माणसे खुशही होत नाहीत"

"इमिग्रेशनच्या रिक्वेस्टने सिस्टीम झालीये hang,
तरीदेखील संपत नाही भक्तांची रांग"
"चार-आठ आणे देऊन काय काय मागतात,
माझ्याकडच्या फाईल्स नुसत्या वाढतच राहतात"

"माझं ऐक तू कर थोडं थोडं delegation
management च्या theory मध्ये मिळेल तुला solution"
"M.B.A. चे फंडे कधी शिकला नाहीस का रे?
Delegation of Authority कधी ऐकलंच नाहीस का रे?"


"असं कर बाप्पा एक Call Center टाक,

तुझ्या साऱ्या दूतांना एक-एक region देऊन टाक"
"बसल्याजागी कामं होतील, तुझी धावपळ नको
परत जाऊन कुणाला, दमलो म्हणायला नको"

माझ्या साऱ्या युक्त्यांनी बाप्पा खुश झाला,
"एक वर देतो बक्षीस, माग हवं ते म्हणाला"
"CEO ची position, Townhouse ची ownership,
immigration देखील होईल झटपट, मग duel citizenship"

मी हसलो उगाच, "म्हटलं खरंच देशील का सांग?"
अरे मागून तर बघ, थोडी देणार आहे टांग?
"पारिजातकाच्या सड्यामध्ये हरवलेलं अंगण हवं
सोडून जाता येणार नाही, असं एक तरी बंधन हवं"

"हवा आहे परत माणसातला हरवलेला भाव,
प्रत्येकाच्या मनात थोडा मायेचा शिडकाव"
"देशील आणून मला माझी हरवलेली नाती?
नेशील मला परत जिथे आहे माझी माती?"

"इंग्रजाळलेल्या पोरांना थोडं संस्कृतीचं लेणं,
आई-बापाचं कधीही न फिटणारं देणं?"
"कर्कश्श वाटला तरी हवा ढोल-ताशांचा गर्जार,
भांडणारा असला तरी चालेल, पण हवा आहे शेजार"

"यंत्रवत होत चाललेल्या माणसाला थोडं आयुष्याचं भान
देशील का रे देवा, यातलं एक तरी दान?"

"तथास्तु" म्हणाला नाही, बाप्पा नुसता सोंडेमागून हसला सारं हाताबाहेर गेलंय,
पोरा, "सुखी रहा" म्हणाला......

Wednesday, May 15, 2013

माझी मायं-नारायण सुर्वे

माझी मायं

हंबरून वासराले चाटती जवा गायं
तवा मले तिच्यामंदी दिसती माझी मायं...
दिसती माझी मायं

रे हंबरून वासराले..

आया बाया सांगत व्हत्या,
व्हतो जवा तान्हादुस्काळात मायेच्या माझे आटला व्हता पान्हा,पीठामंदी… पीठामंदीपीठामंदी पाणी टाकून मले पाजत जाय..तवा मले पीठामंदी दिसती माझी मायं....दिसती माझी मायं

रे हंबरून वासरले..

कण्या काट्या वेचायला मायं जाई रानीपायात नसे वाहन तिच्या,फिरे अनवाणीकाट्याकुट्या...रं काट्याकुट्याकाट्याकुट्यालाही तिचं मानत नसे पायंतवा मले काट्यामंदी दिसती माझी मायं... दिसती माझी मायं

रे हंबरून वासरले..

बाप माझा रोज लावी,मायेच्या मागं टूमनंबास झालं शिक्षाण आता,घेऊदे हाती कामंआगं शिकूनं शानं...गं शिकूनं शानंशिकूनं शानं कुठं मोठा मास्तर व्हणार हायंतवा मले मास्तरमंदी दिसती माझी मायं....दिसती माझी मायं

रे हंबरून वासरले..

दारू पिऊन मायेला मारी जव्हा माजा बापंथरथर कापे अन् लागे तिले धापंकसा ह्याच्या...रं कसा ह्याच्याकसा ह्याच्या दावणीला बांधली जशी गायंतवा मले गायीमंदी दिसती माझी मायं....दिसती माझी मायं

रे हंबरून वासरले..


नं बोलता बोलता एकदा तिच्या डोळा आलं पाणीसांग म्हणे राजा तुझी कवा दिसलं राणीनं भरल्या डोळ्यान...नं भरल्या डोळ्यानभरल्या डोळ्यान कवा पाहील दुधावरची सायंतवा मले सायीमंदी दिसती माझी मायं...दिसती माझी मायं

रे हंबरून वासरले..


गो म्हणून म्हणतो आनंदानं भरावी तुझी वटीपुन्हा एकदा जनम घ्यावा गं माये तुझ्या पोटीतुझ्या चरणी...गं तुझ्या चरणीतुझ्या चरणी ठेऊन माथा धरावं तुझं पायंतवा मले पायामंदी दिसती माझी मायं...दिसती माझी मायंरे हंबरून वासरले चाटती जवा गायंतवा मले तिच्यामंदी दिसती माझी मायं...दिसती माझी मायं

   "आई" ची महती शब्दात मांडणे अशक्य आहे. परंतु या कवितेत आईची महती पुरेपूर वर्णिली आहे.
ही कविता मूळ हिंदीतील आहे. कवी श्री. नारायण सुर्वे ह्यांनी या कवितेचे मराठीत भाषांतर केले.
जितेंद्र जोशी ह्यांनी ही कविता "झी मराठी" वर झालेल्या "स्वरतरंग" ह्या कार्यक्रमात सादर केली तेव्हापासून हि कविता पुन्हा एकदा प्रसिद्धीच्या झोतात आली.

त्याचा व्हिडिओ पाहण्यासाठी येथे क्लिक करा