पेरावे तसे उगवते

पेरावे तसे उगवते  

कर भला, हो भला 

आपण जे करतो, वागतो, बोलतो तेच फिरून  आपल्याला मिळते. प्रत्येकाने आपल्याला शक्य असेल तेवढेच किंबहुना, त्याहून थोडेसे कमी जर इतरांसाठी केले तर बरेच प्रश्न सुटतील. हा व्हीडीओ जरूर पहा.
क्लिक करा. A few minutes

चुपके चुपके रात दिन आंसू बहाना याद है

चुपके चुपके रात दिन आंसू बहाना याद है

हमको अब तक आशिकी का वोह ज़माना याद है
चुपके चुपके रात दिन आंसू बहाना याद है 

  

खींच ले ना वोह मेरा परदे का कोना दफ्फतन 

और दुपट्टे से तेरा वोह मुंह छुपाना याद है

हमको अब तक आशिकी का वोह ज़माना याद है 

चुपके चुपके रात दिन आंसू बहाना याद है
 

दो पहर की धुप में मेरे बुलाने के लिए

वोह तेरे कोठे पे नंगे पॉँव आना याद है
हमको अब तक आशिकी का वोह ज़माना याद है 
चुपके चुपके रात दिन आंसू बहाना याद है

बेरुखी के साथ सुनना दर्द ए दिल की दास्तान
वोह कलाई  में तेरा कंगन घुमाना याद है
हमको अब तक आशिकी का वोह ज़माना याद है 
चुपके चुपके रात दिन आंसू बहाना याद है

वक्ते रुकसत अलविदा का लफ्ज़ कहने के लिए

वोह तेरे सूखे लबों का थर थराना याद है

हमको अब तक आशिकी का वोह ज़माना याद है 
चुपके चुपके रात दिन आंसू बहाना याद है

आगया अगर वस्ल की शबभी कही ज़िक्रे फिराक 

वोह तेरा रो रो के अभी मुझको रुलाना याद है 

हमको अब तक आशिकी का वोह ज़माना याद है 

चुपके चुपके रात दिन आंसू बहाना याद है

                                         -गुलाम अली 

अरे , संसार संसार - बहिणाबाई चौधरी

अरे, संसार संसार, जसा तवा चुल्ह्यावर
आधी हाताला चटके तव्हा मिळते भाकर !
 

अरे, संसार संसार, खोटा कधी म्हनू  नही
राउळाच्या कयसाले , लोटा कधी म्हनू नही
 

अरे, संसार संसार, नही रडनं , कुढनं
येडा, गयांतला हार, म्हनू नको रे लोढनं !
 

अरे, संसार संसार, खीरा येलावरचा तोड
एक तोडामधी कडू , बाकी अवघा लागे गोड

अरे, संसार संसार, म्हनू नको रे भीलावा 

त्याले गोड भीमफूल, मधी गोडंब्याचा ठेवा
 

देखा संसार संसार, शेंग वरतून काटे
अरे, वरतून काटे, मधी चीक्नेसागरगोटे
 

ऐका, संसार संसार, दोन्ही जीवांचा इचार
देतो सुखाले नकार, अन्‌ दुःखाले होकार

देखा, संसार संसार, दोन जीवांचा सुधार
कदी नगद उधार, सुखदुःखाचा बेपार !
 

अरे, संसार संसार, असा मोठा जादूगार
माझ्या जीवाचा मंतर, त्याच्यावरती मदार
 

असा, संसार संसार, आधी देवाचा ईसार
माझ्या देवाचा जोजार, मग जीवाचा आधार !

                                   - बहिणाबाई चौधरी

फटका - अनंत फंदी

फटका - अनंत फंदी 

बिकट वाट वहिवाट नसावी, धोपट मार्गा सोडु नको
संसारामधी ऐस आपला, उगाच भटकत फिरू नको
चल सालसपण, धरुनी निखालस, खोटा बोला बोलुं नको
अंगी नम्रता सदा असावी, राग कुणावर धरु नको
नास्तीतकपणी तूं शिरुनि जनाचा बोल आपणा घेउं नको
आल्या अतिथा मुठभर दाया मागेपुढती पाहू नको
मायबापावर रुसू नको

दुर्मुखलेला असूं नको

व्यवाहारामधी फसूं नको
परी उलाढाली भलभलत्या पोटासाठी करु नको॥१॥
 

वर्म काढुनी शरमायाला उणे कुणाला बोलुं नको
बुडवाया दुसर‌याचा ठेवा, करनी हेवा, झटू नको
मी मोठा शाहणा धनाढ्याही, गर्वभार हा वाहू नको 

एकाहन चढ एक जगामधी, थोरपणाला मिरवु नको

हिमायतीच्या बळे गरिब गुरिबांला तूं गुरकावुं नको
दो दिवसाची जाइल सत्ता, अपेश माथां घेउं नको

विडा पैजेचा उचलुं नको
उणी तराजू तोलुं नको
गहाण कुणाचे डुलवु नको
उगिच भीक तूं मागुं नको

स्नेह्यासाठी पदरमोड कर, परंतु जामिन राहू नको॥२॥
 

उगीच निंदा स्तुती कुणाची स्वहितासाठी करु नको
बरी खुशामत शाहणयाचि परी मुर्खाची ती मैत्री नको
कष्टाची बरी भाजीभाकरी, तूपसाखरेची चोरू नको

दिली स्थिती देवाने तीतच मानी सुख, कधी विटू नको
असल्या गांठी धनसंचय, कर सत्कार्यी व्यय, हटू नको
आतां तुज गुजगोष्ट सांगतो. सत्कर्मा तूं टाकुं नको
सुविचारा कातरु नको
सत्संगत अंतरु नको
दैत्याला अनुसरु नको
हरिभजना विस्मरू नको
सत्कीर्ती - नौबतिचा डंका गाजे मग शंकाच नको॥३॥